Deze website maakt gebruikt van cookies. Klik hier voor meer informatie. Klik op "OK" om cookies te accepteren, of op "Weigeren" om de cookies te weigeren. Weigeren Ok
Hulpaanbod > Klachten en Symptomen > Diagnose onbekend

 

Diagnose onbekend 

 

Op de site wordt informatie gegeven over verschillende psychische ziekten. Maar, het kan natuurlijk zijn dat u niet weet wat er precies aan de hand is met uw familielid met psychische problemen. Het herkennen van een psychische ziekte is niet gemakkelijk. U ziet dat iemand zich vreemd of anders gedraagt. Maar, wát er precies is….? 


Voorbeelden zijn:

  • stemmen horen of praten tegen denkbeeldige personen,
  • verhalen ophangen over samenzweringen en daarin soms het eigen gezin of de partner betrekken,
  • onverwachte woede-uitbarstingen, agressiviteit,
  • abnormaal presteren (bijvoorbeeld veel meer of juist veel minder) in werk, studie of hobby,
  • zich terugtrekken, in zichzelf gekeerd zijn, uiterst eenzaam en moeilijk te begrijpen,
  • zich verwaarlozen, nergens meer toe komen,
  • impulsiviteit, ontremd zijn (bijvoorbeeld nauwelijks eten of slapen en onverantwoorde uitgaven doen),
  • afwisselend vrolijke en sombere buien hebben, 
  • angstig zijn, zodanig dat het de dagelijkse gang van zaken belemmert,
  • dwanggedachten/dwanghandelingen (bijvoorbeeld voortdurend de handen wassen),
  • hyperactiviteit,
  • ernstige vergeetachtigheid, nieuwe informatie niet kunnen onthouden.

 

Als er sprake is van psychische problemen, wilt u waarschijnlijk weten onder welke noemer de problemen vallen en hoe u er mee om kunt gaan. Na het lezen van gevonden informatie, stellen veel familieleden zélf een diagnose. Dit is heel begrijpelijk, want u kunt in de beschrijving van kenmerken van psychische ziektes veel herkennen. De puzzelstukjes vallen op hun plaats. Toch is het niet zeker dat de door u gestelde diagnose ook klopt. In principe kan alleen een psychiater of psycholoog een goede diagnose stellen. Een verwijzing naar een psychiater is te verkrijgen via de huisarts. Uw verhaal waarin u uw ervaringen met degene met psychische problemen verteld, kan in het stellen van een diagnose van grote waarde zijn!

 

Wanneer een huisarts niet bereid is een verwijzing te geven, kan degene met psychische problemen en/of u het volgende ondernemen.

  • Geef (nog eens) volledige en duidelijke informatie aan de huisarts over de problemen. Alleen met de juiste informatie kan hij/zij inschatten of verwijzing noodzakelijk is. Een huisarts is niet verplicht door te verwijzen. Als hij/zij van mening is dat verwijzing niet medisch noodzakelijk is, kan hij/zij weigeren. Hij moet u dan wél informeren waarom hij/zij denkt dat het niet noodzakelijk is.
  • Als u een verwijzing noodzakelijk vindt, maar uw huisarts weigert, kunt u om een tweede mening (second opinion) vragen. Vertel uw eigen huisarts dat u een tweede mening wilt. Hij kan u doorverwijzen naar een collega en zelfs daadwerkelijk voor u regelen dat u bij een collega terecht kunt. Zorgverzekeraars hebben meestal een regeling voor het gebruikmaken van een tweede mening. Neem voor de voorwaarden contact op met de verzekeraar of kijk in de verzekeringspolis.

 

TIPS VOOR U ALS NAASTE

Het vervelende van ‘diagnose onbekend’ is dat u meer moeite moet doen om informatie te zoeken/vinden. En ook dat u waarschijnlijk moeilijk informatiebijeenkomsten, cursussen en andere ondersteunende activiteiten voor uzelf kunt vinden, omdat de meeste activiteiten gaan over een specifieke psychische ziekte. Mogelijkheden, die u in ieder geval wél hebt, zijn de volgende. 

  • Neem contact met ons op voor een persoonlijk advies.
  • Bezoek de website van Stichting Labyrint In Perspectief. Deze stichting is er voor álle betrokkenen van mensen met psychische ziekten, ongeacht om welke ziekte het gaat. 
  • Zorg goed voor uzelf, zodat u zelf niet overbelast raakt! Zie hiervoor de tips op deze site.
  • Vraag voor uzelf een verwijzing aan naar het maatschappelijk werk, een instelling voor geestelijke gezondheidszorg of een vrijgevestigde hulpverlener voor ondersteunende gesprekken.